Οι Μύθοι του Αισώπου


Lettura di Ada Mancarella * E alipùna ce o cràulo		Η αλεπού και το κοράκι Ο μύθος αυτός σημαίνει πως υπάρχουν άνθρωποι τόσο διψασμένοι για έπαινο, που με ντροπή και ζημία τους αγαπούν τους κόλακες και γίνονται θύματα παρασίτων και λαίμαργων.
Ena' cràulo pu ikhe clèfsonta a’ commataci tirì, caccarìzonta ìstiche ce t’òddre apà es enan àrgulo. Mian alipuna ton ide, epìrte acau ston àrgulo ce t’upe:		Ένα κοράκι, που είχε κλέψει ένα κομμάτι τυρί, καθόταν πάνω σ’ ένα δέντρο και το έτρωγε φωνάζοντας. Μια αλεπού το είδε, πήγε κάτω από το δέντρο και του είπε:
“Cràule, possa fsèmata ime cumena apà ‘s esena. Lene ca ise pleo' mavro atto pissari ce nvece esù ise pleon aspro atto khiòni ce ja mea esù ise puru pleon aspron occe atto' cigno.		«Ω κοράκι, πόσα ψέματα έχω ακούσει για σένα! Λένε πως είσαι μαύρος σαν την πίσσα, κι όμως είσαι πιο λευκός κι από το χιόνι• για μένα είσαι ακόμη πιο λευκός κι από τον κύκνο.
Ce a’ sto travudisi ise bravo cundu ene òrie e afterùe dichè-ssu, esu ise j’alìssia o rìa tos puddhìo”.		Κι αν τραγουδάς τόσο όμορφα όσο είναι όμορφα τα φτερά σου, τότε είσαι πραγματικά ο βασιλιάς των πουλιών».
O Cràolo, pistèonta ca e alipuna emili j’alìssio, evarti na cantalisi ce t’òpese to tirì atto’ lemò. E alipuna t’òbbiche ce, ghelònta, pirte apode.		Το κοράκι, πιστεύοντας πως η αλεπού έλεγε την αλήθεια, άρχισε να τραγουδά και το τυρί έπεσε απ’ το στόμα του. Η αλεπού το άρπαξε και, χαμογελώντας, έφυγε.