Οι Μύθοι του Αισώπου

* E pondichì c’e gatta


Τα ποντίκια
και η γάτα










Ηθικό δίδαγμα. Ένας συνετός, αν ξεγελαστεί μία φορά, ποτέ πια δεν εμπιστεύεται τους υποκριτές.
Poddhì pondichì ezùsane es ena spiti. Irte e mùscia, èfsafse poddhù ce èbbiche poddhùs addhu. Cini ca mìnane càmane consìjo na mi zìsune pleo cimesa, ma na pane na stasune apà sta calàmmia ce sta fsila tu cannìzzu tu spitìu.

Πολλά ποντίκια ζούσαν σ’ ένα σπίτι. Ήρθε μια γάτα, σκότωσε αρκετά και έπιασε πολλά άλλα. Όσα απέμειναν έκαναν συμβούλιο να μη ζουν πια στο πάτωμα, αλλά να μείνουν πάνω στα καλάμια και στα δοκάρια της στέγης.

Donta tuo, e mùscia evarti m'i' cilìa ce ta poja apanu ce ècame sia ca ìane pesammeni. Motti e pondichì ìdane iu, ekherèttisa, ma ena fse ciu eddunetti ca ìtele na tus combosi ce ipe: “Stasu calì, fili! Ja tuo e’ pistèo es esena”.Βλέποντας αυτό, η γάτα ξάπλωσε ανάσκελα, με τα πόδια στον αέρα, κάνοντας πως ήταν νεκρή. Όταν τα ποντίκια την είδαν έτσι, χάρηκαν, μα ένα απ’ αυτά κατάλαβε την απάτη και είπε: «Αντίο, φίλη μου! Σε τούτο δεν πέφτω πια».