Οι Μύθοι του Αισώπου


* O Arione ce e navigaturi		Ο Αρίων και οι ναύτες Καμιά φορά υπάρχει μεγαλύτερη ευσπλαχνία στις ψυχές των ζώων παρά στους ανθρώπους, που δεν έχουν τίποτα καλό εκτός από το όνομα.
Arione ia’ ena artommèa mùsico apu Metimna, poddhì agapimeno atto' Periandro, ria apu Corinto. Ma ti' lira-ttu ìbbie pratonta ja to’ cosmo ce ìkhe camomena poddhì crusafi ce asimi.		Ο Αρίων ήταν ευγενής μουσικός από τη Μήθυμνα και πολύ αγαπημένος του Περίανδρου, βασιλιά της Κορίνθου. Με τη λύρα του ταξίδευε στον κόσμο και είχε κερδίσει πολύ χρυσάφι και ασήμι.
Diavemmeni campossi khroni, pènsefse na ghiurìsi ‘s Corinto. Ìvriche campossi navigaturi atta meri ta dica-tu ce endèviche apà sti nave ma cinu. Ma motti cini ìdane posso iane plùssio, pensèfsane na to fsàsfune na tu clèfsune ticanè.		Ύστερα από μερικά χρόνια, αποφάσισε να επιστρέψει στην Κόρινθο. Βρήκε ναύτες από την πατρίδα του και μπήκε στο πλοίο μαζί τους. Μα όταν εκείνοι είδαν πόσο πλούσιος ήταν, αποφάσισαν να τον σκοτώσουν για να του πάρουν τα πάντα. Ο Αρίων, καταλαβαίνοντας το σχέδιό τους, τους παρακάλεσε
Arione, noònta tes mire-tto, tus pracàlise na to fìcune na travudisi mian addhi’ forà, proppi na to’ mbelìsune sti’ tàlassa. E navigaturi ipane “umme”. Arione pirte apanu sti poppa tis nave ma ti' lìra-ttu, ce etravùdise tosson òrrio, cundu canni o cigno motti stei na pesani.		να τον αφήσουν να τραγουδήσει για τελευταία φορά πριν τον ρίξουν στη θάλασσα. Οι ναύτες δέχτηκαν. Ο Αρίων πήγε στην πρύμνη του πλοίου με τη λύρα του και τραγούδησε θαυμάσια, όπως ο κύκνος όταν πεθαίνει.
Ma, donta ca e navigaturi en vastùsane cardìa, embelisti manekhò-ttu stin tàlassa. Cini culusìsane na pane ambrò, ma ena delfino to’ fòrtose apà stes plàe ce to’ pire anìo stin Laconia. Arione depoi eghiùrise es Corinto ce ipe ticanene u ria. O ria però e’ to pìstefse.		Μα βλέποντας πως οι ναύτες δεν είχαν έλεος, ρίχτηκε μόνος του στη θάλασσα. Εκείνοι συνέχισαν το ταξίδι τους, αλλά ένα δελφίνι τον πήρε στη ράχη του και τον έβγαλε σώο στη Λακωνία. Ύστερα ο Αρίων γύρισε στην Κόρινθο και διηγήθηκε τα πάντα στον βασιλιά.
Alio cerò ce estàsane e navigaturi es Corinto, ce o ria tus ròdise an fsèrane tìpoti atto Arione. Cini ìpane ca o Arione ìstiche stin italia, ce ìane poddhì nnorimmeno. Ma, es citto momento, efani Arione ma ta stessa ndìmata ce m’i' lira, pròbbio cundu motti embelìsti sti’ tàlassa. E navigaturi, tamazonta, e’ sòsane pi fsèmata ce ìrtane cundannai ja to cacò pu càmane.		Ο βασιλιάς όμως δεν τον πίστεψε. Λίγο καιρό αργότερα, όταν οι ναύτες έφτασαν στην Κόρινθο, ο βασιλιάς τους ρώτησε αν ήξεραν κάτι για τον Αρίωνα. Εκείνοι είπαν πως ο Αρίων ήταν στην Ιταλία και πολύ φημισμένος. Μα εκείνη τη στιγμή, φάνηκε ο Αρίων, με τα ίδια ρούχα και τη λύρα του, όπως όταν είχε ριχτεί στη θάλασσα. Οι ναύτες, ξαφνιασμένοι, δεν μπόρεσαν να πουν ψέματα και τιμωρήθηκαν για το έγκλημά τους.